Królestwo szachów

Podejrzany kibic

2011-10-20T08:43:00.000-07:00

Kolejna anegdota, tym razem dotycząca Laskera :)

W czasie meczu o mistrzostwo świata między Laskerem a Steinitzem, jeden ze zwolenników Laskera ofiarował mu w prezencie pudełko cygar. Po meczu, zakończonym zwycięstwem Laskera, ofiarodawca winszując nowemu mistrzowi świata sukcesu, przypomniał nietaktownie podarunek i spytał, czy jego cygara pomogły Laskerowi do wygrania meczu.
-Ależ oczywiście - odpowiedział Lasker - drogi panie to był naprawdę doskonały pomysł!
-Takie były dobre?- upewniał się rozradowany kibic?
-A tego nie wiem - wyjaśnił Lasker - częstowałem nimi Steinitza, sam paliłem inne!

Podstawowe zasady gry w debiucie

2011-10-18T09:20:00.000-07:00

Najważniejsze zasady gry w debiucie:

-szybki rozwój figurowy - najpierw wyprowadzamy figury lekkie (gońce i skoczki), a później ciężkie (hetman i wieże),
-w miarę możliwości wykonanie roszady - na skrzydle, pod osłoną pionów król będzie bezpieczniejszy niż w centrum,
-staramy się nie grać dwóch ruchów jedną figurą, gdyż zakłóca to nasz harmonijny rozwój, a przede wszystkim jest stratą tempa,
-figury i piony walczą o centrum małe (pola e4, d4, d5, e5) i duże (kwadrat c6-f6 f6-f3). Staramy się zająć jak najwięcej centralnych pól, gdyż pomaga to nam w manewrowaniu figurami.

Podręcznik debiutowy

2011-10-18T07:07:00.000-07:00

Wczoraj pisałem o debiutach szachowych, a dzisiaj znalazłem pewną anegdotę dotyczącą tego tematu.

Aleksander Alechin grał w seansie gry jednoczesnej i po wykonaniu jednego z posunięć, młody przeciwnik z dezaprobatą w głosie zagadnął:
-Mistrzu, przecież tego ruchu nie ma w debiutowych podręcznikach.
Alechin odrzekł na to:
-Młody człowieku, sam jestem podręcznikiem debiutowym.

Debiut szachowy

2011-10-17T09:39:00.000-07:00

Co to właściwie jest debiut szachowy? Podpowiem, ze nie jest to nasz pierwszy występ na turnieju :) Debiut szachowy to po prostu 10-12 pierwszych posunięć w partii, mających na celu przygotowanie figur do dalszej gry. Debiuty możemy podzielić na:

-otwarte - zaczynają się ruchami 1.e4 e5 np. partia włoska, partia hiszpańska. Takie debiuty charakteryzują się dużą dynamiką pozycji. Najczęściej takie otwarcie wybierają młodzi, niedoświadczeni szachiści. Ja bardzo często grywałem partię włoską.
-półotwarte - zaczynają się ruchem 1.e4 a czarne mogą odpowiedzieć np. e6, c6, c5 to w kolejności obrona francuska, obrona Caro-Kann, obrona sycylijska. W tych otwarciach wszystko zależy od odegrania czarnych. To one decydują jak będzie wyglądała gra. Po c5 można przejść do dynamicznej gry figurowej, a np. po e6 pozycja będzie bardziej statyczna. Moim ulubionym debiutem półotwartym jest obrona Caro-Kann.
-zamknięte - nie zaczynają się posunięciem 1.e4 np. 1.Sf3 debiut Reti, 1.d4 d5 gambit hetmański, 1.d4 Sf6 2.c4 e6 3.Sc3 Gb4 obrona Nimzowitscha. Charakteryzują się dużą statyką pozycji. Najważniejsza jest tutaj strategia. Z debiutów zamkniętych dla siebie wybrałem debiut Reti. Oferuje on mi wiele ciekawych kontynuacji i pasuje do mojego stylu gry. Osobiście go polecam, szczególnie słabszym szachistom, ponieważ ruch Sf3 potrafi niejednego wystraszyć.

Poddaje się

2011-10-15T00:49:00.000-07:00

I kolejna anegdota dotycząca naszego najlepszego szachisty :)

Rubinstein chętnie grywał również lekkie partie kawiarniane. Traktował przy tym zarówno te partie, jak przygodnych przeciwników tak samo poważnie, jak partie i partnerów turniejowych. Dlatego też stosunkowo rzadko grywał na fory.

Pewnego razu jeden z graczy kawiarnianych, pałający chęcią zagrania z wielkim szachistą, zaproponował Rubinsteinowi rozegranie parę partii. Ponieważ jednak ów amator gry w szachy bardzo słabo, jako wstępny warunek postawił uzyskanie od Rubinsteina odpowiedniego wyrównania – którym miały być 4 posunięcia.

Rubinsten zgodził się na to. Kiedy jednak jego przeciwnik wykonał białymi dwa wstępne posunięcia pionami i dwa skoczkami, mistrz zamyślił się głęboko i na długo. Wreszcie zsunął figury z szachownicy i powiedział:

„Poddaję się”.

Traktując bowiem poważnie swego przeciwnika, doszedł do wniosku, że przewaga jaką uzyskał partner dzięki tym posunięciom, była zbyt duża... nawet jak na arcymistrza.

Z kim gram????

2011-10-14T07:37:00.000-07:00

Przeglądając internet, znalazłem bardzo fajną anegdotę. Zresztą sami ją przeczytajcie :)

Najsłynniejszy nasz szachista Akiba Rubinstein, znany był z tego, że nie zwracał wcale uwagi na to, z kim grał. Obchodziła go wyłącznie sama rozgrywka i problemy z nią związane: osoba partnera była dla niego sprawą drugorzędną. Czy przeciwnikiem jego był mistrz, czy fuszer na „fory” – Rubinstein grał zawsze z pełnym napięciem, nie odrywając oczu od szachownicy.

Pewnego dnia, podążając na rozgrywki odłożonych partii, Rubinstein spotkał znajomego. Ten po przywitaniu spytał go, z kim dziś dogrywa partię.

„Daję słowo, nie wiem – odrzekł mistrz.”

„Jak to? Nie wie pan, z kim będzie pan grał?”

„Nie wiem, mam kilka partii odłożonych”.

„W takim razie będzie pan musiał pytać sędziego – zauważył znajomy – Ale to będzie trochę kłopotliwe.”

„Dlaczego? – spytał Rubinstein – Po co mam pytać? Usiądę po prostu przy swojej partii... Pozycje proszę pana, pamiętam doskonale!...”

Najdroższe szachy świata

2011-10-14T07:23:00.000-07:00

Zostały zaprojektowane przez francuskiego jubilera, Bernarda Maquina.

Trzydziestu rzemieślników pod przewodnictwem Maquina + wiele tysięcy godzin pracy = to cudeńko :)
Łączą w sobie piękno artystyczne oraz klasyczne proporcje.
Do ich wykonania wykorzystano 1168,75 grama 18-karatowego złota i prawie 10tys. czarnych i białych diamentów. Oprócz tego, wykorzystano również inne szlachetne kamienie (rubiny, emeraldy, perły i szafiry).

Piękna figurka króla widoczna na zdjęciu ma spiralną sekcję środkową i składa się z 73 rubinów i 146 diamentów. Szacowana wartość tych pięknych szachów wynosi ok. 5 mln funtów.

Są piękne, ale szkoda, że nikt na nich nigdy nie zagra. Czy to nie przesada tworzyć tak drogie szachy? Moim zdaniem tak, ale to tylko moje skromne zdanie. A co wy myślicie na ten temat?

Foto:chess-theory.com

Etyka szachowa - co to takiego?

2011-10-12T08:00:00.000-07:00

Etyka szachowa - tak jak każde społeczeństwo, szachiści również posiadają zespół norm, których należy przestrzegać. Łamanie tych zasad wiąże się z poważnymi konsekwencjami np. przegranie partii. Jeżeli chcemy nazywać siebie szachistami, to koniecznie musimy się do nich stosować. Podstawowe zasady:

Najważniejszą normą jest podanie ręki swojemu przeciwnikowi. Jest to bardzo piękny zwyczaj witania się z "wrogiem" :) Okazujemy w ten sposób szacunek drugiemu graczowi. FIDE reguluje to prawnie

„
Gracz, który nie poda ręki swemu przeciwnikowi (lub powita przeciwnika w normalnie przyjętej manierze związanej z konwencjonalnymi przepisami społeczeństwa) przed rozpoczęciem partii w turnieju FIDE lub podczas meczu FIDE (i nie robi tego po poproszeniu go przez sędziego o zrobienie tego) lub umyślnie obraża swego przeciwnika lub organizatorów imprezy, natychmiast i ostatecznie przegra tę partię.
”

Tak więc nie jest to tylko zwyczaj, ale również obowiązek każdego szachisty.

Nigdy nie wolno pomagać zawodnikowi w czasie partii. Jeśli gracz stara się nawiązać z Tobą kontakt w celu uzyskania pomocy, powinieneś to niezwłocznie zgłosić dyrektorowi turnieju.

Jeżeli zauważyłeś nieprawidłowe posunięcie, to na Boga, nic nie mów!!! Bardzo to irytuje grających zawodników, a poza tym, to obowiązkiem graczy jest zgłoszenie zaistniałej sytuacji dyrektorowi turnieju, a nie Twoim.

Bardzo podobna sytuacja do poprzedniej. Jeżeli gracz przekracza limit czasu na swoim szachowym zegarze, to również tego nie zgłaszamy. Takie prawo posiadają wyłącznie zawodnicy, grający przy danej szachownicy.

Podczas oficjalnych turniejów nie wolno palić.

Jeżeli oglądamy czyjąś partię np. kolegi z drużyny, to stajemy tak by unikać kontaktu wzrokowego. Trzeba na to uważać, bo niektórzy przeciwnicy bezwzględnie potrafią to wykorzystać, np. zgłoszą do dyrektora turnieju skargę o podpowiadanie. Bardzo trudno będzie się nam z tego wytłumaczyć.

W czasie niektórych dużych turniejów, nie wolno opiekunom przebywać na sali gry.

Bardzo ważne jest aby wyniki partii zgłaszać w odpowiednim czasie. Jeśli tego nie zrobimy do końca rundy, to sędzia może nas ukarać wpisaniem wyniku 0-0.

Kiedy zacząć grać?

2011-10-10T08:54:00.000-07:00

Pewnie wielu z was zadaje sobie pytanie: kiedy zacząć grać? Najlepiej zacząć jak najwcześniej. Może to być już w wieku 4 lat (tak zaczynali późniejsi mistrzowie świata). Jeżeli zaczniemy odpowiednio wcześnie, mamy duże szanse na osiąganie dobrych wyników w przyszłości :) Oczywiście, jeśli zaczniemy później to nie znaczy, że nie mamy szans na zwycięstwa, jednak będzie nam dużo trudniej. Ważne jest aby w pierwszych miesiącach często grywać w turniejach. Na początku oczywiście dostaniemy lanie, ale z upływem miesięcy będziemy grać coraz lepiej ;)

Dobra rada: nie załamywać się po pierwszym turnieju, ponieważ wszyscy dostali lanie w pierwszych zawodach :)

Akiba Rubinstein - Polski geniusz szachowy

2011-10-04T09:50:00.001-07:00

Akiba Rubinstein (ur. 12 grudnia 1882 w Stawiskach, zm. 15 marca 1961 w Antwerpii) – polski szachista pochodzenia żydowskiego, jeden z czołowych zawodników świata w pierwszych dekadach XX wieku, związany z Łodzią.
Urodził się w Stawiskach koło Łomży w rodzinie skromnego nauczyciela żydowskiego. Ojciec umarł przed jego urodzeniem, dlatego wychowaniem chłopca zajęli się dziadkowie ze strony ojca, którzy zamierzali wykształcić go religijnie, oddając do szkoły rabinackiej.

Nauka i zajęcia zawodowe

Początkowo pobierał wykształcenie judaistyczne, ale już w 1898 r. Akiba Rubinstein porzucił naukę w jeszybocie i wybrał karierę nie związaną z naukami judaistycznymi, został zawodowym szachistą. Początkowo grał w Białymstoku. W 1901 r. przeniósł się do Łodzi. Tu zwrócił na niego uwagę Chaim Janowski, umożliwiając mu dalszą karierę w barwach Łódzkiego Towarzystwa Zwolenników Gry Szachowej.

Sukcesy

Już w 1903 r. podczas wszechrosyjskiego turnieju szachowego w Kijowie Akiba Rubinstein zajął piąte miejsce, wyprzedzając wielu czołowych szachistów rosyjskich.
W 1904 r. w spotkaniu o mistrzostwo Łodzi Akiba Rubinstein pokonał znanego łódzkiego szachistę Henryka Salwe.
W 1906 r. zdobył wicemistrzostwo Rosji, a w międzynarodowym turnieju w Ostendzie zajął trzecie miejsce. W następnych latach osiągał kolejne sukcesy i tytuły mistrzowskie: w Karlsbadzie (1907), Wiedniu i Pradze (1908), Petersburgu (1909) i Warszawie (1910).
Uznawano go za jednego z prekursorów nowoczesnej gry pozycyjnej.
W 1910 r. przeniósł się do Warszawy, zachęcony stałą pensją wyznaczoną przez Warszawskie Towarzystwo Zwolenników Gry Szachowej. Tutaj nadal osiągał sukcesy, pokonując wielu wybitnych szachistów polskich i zagranicznych. Mimo iż mieszkał w Warszawie, nadal reprezentował barwy Łódzkiego Towarzystwa Zwolenników Gry Szachowej.
Lata od 1907 do 1912 roku to okres największych tryumfów Akiby Rubinsteina. W 1907 roku zwyciężył w bardzo silnie obstawionym turnieju w Karlowych Warach, w 1909 roku podzielił pierwsze miejsce na turnieju w Petersburgu. W 1910 roku, gdy Carl Schlechter rozgrywał swój mecz o mistrzostwo świata przeciwko Emanuelowi Laskerowi, Rubinstein był uważany przez wielu za najsilniejszego szachistę świata. W tamtych czasach pretendent do szachowej korony musiał dysponować sporą kwotą na organizację meczu i nagrody. Mistrz świata sam wybierał sobie przeciwnika, głównym kryterium pozostawała wysokość kwoty, jaką kandydat był w stanie zorganizować. Z tych względów Rubinsteinowi nie dane było nigdy rozegranie meczu o mistrzostwo świata, chociaż zarówno wówczas, jak i później uważano, że był jednym z najwybitniejszych szachistów w historii, który takiej szansy był pozbawiony.
Przez całe swoje życie borykał się z chorobą umysłową, cierpiał na antropofobię, czyli lęk przed ludźmi. Zdawał sobie sprawę ze swoich zaburzeń psychicznych i walczył z nimi z różnym skutkiem w różnych okresach życia.
W 1912 roku Akiba Rubinstein osiągnął zupełnie niecodzienny sukces: wygrał kolejnych pięć ważnych międzynarodowych turniejów w ciągu jednego roku: w San Sebastián, Pieszczanach, Wrocławiu, Warszawie i Wilnie. Nie zdarzyło to się nigdy przedtem. Pięćdziesiąt lat później Bent Larsen wygrał pięć turniejów z rzędu, jednak zajęło mu to trzy lata. Tak więc seria Rubinsteina pozostaje rekordem do dzisiaj.
W tym czasie Akibie Rubinsteinowi coraz bardziej dokuczała choroba psychiczna. Skarżył się na muchę, która bez przerwy przeszkadzała mu skupić się w trakcie rozgrywania turniejowych partii. Trudno też było odwiedzać go w jego własnym domu. Jego żona uprzedzała potencjalnych gości, by nie zostawali zbyt długo, bo może zdarzyć się, że podczas zbyt długiej wizyty gospodarz opuści pokój przez okno.
Do 1914 roku Rubinstein zachowywał jeszcze nadzieję na rozegranie meczu o mistrzostwo świata, jednak wybuch I wojny światowej ostatecznie pokrzyżował wszystkie plany. Po wojnie Akiba Rubinstein kontynuował starty w prestiżowych turniejach szachowej elity, chociaż z mniejszym niż przed wojną powodzeniem. W latach dwudziestych jednakże wrócił do dawnej formy i w 1922 roku zwyciężył w bardzo silnym turnieju w Wiedniu aż o 1½ punktu przed Ksawerym Tartakowerem. W pokonanym polu pozostali m.in. Siegbert Tarrasch, Geza Maroczy, Aleksander Alechin i Richard Réti. Przez następne dziesięć lat uczestniczył w wielu turniejach, zajmując zawsze czołowe miejsca. W 1930 roku poprowadził polską drużynę do zwycięstwa na III szachowej olimpiadzie w Hamburgu przyczyniając się do zdobycia przez Polskę drużynowego mistrzostwa świata. Sam odebrał nagrodę za najlepszy wynik indywidualny (13 zwycięstw, 0 porażek, 4 remisy). Rok później w Pradze był już w nieco gorszej formie, polska reprezentacja zajęła drugie miejsce. Po 1932 roku Rubinstein już nie wystąpił w żadnym turnieju. Choroba, z którą walczył przez całe życie, w końcu wzięła górę.
W 1926 r. wyjechał na stałe z Polski, początkowo mieszkał przez kilka miesięcy w Berlinie. Potem osiadł na stałe w Belgii, zachowując jednak polskie obywatelstwo.
Według retrospektywnego systemu Chessmetrics, najwyższy ranking osiągnął w czerwcu 1913 r., z wynikiem 2789 punktów zajmował wówczas 1. miejsce na świecie. W 1950 r. Międzynarodowa Federacja Szachowa przyznała mu – za osiągnięcia z przeszłości – tytuł arcymistrza.

Schyłek życia

W latach II wojny światowej ukrywał się w szpitalu Jeane'a Titeca w Brukseli. Po wojnie już nie grał. Zapomniany, od 1954 r. przebywał w domu starców w Brukseli. Podczas remontu placówki jej pensjonariuszy przeniesiono do Antwerpii gdzie zmarł 14 marca 1961 r. Pochowany w Brukseli na cmentarzu w dzielnicy Etterbeek.

Znaczenie dla światowego życia szachowego

Rubinstein uważany jest dzisiaj za jednego z największych klasyków szachów, mimo że nie pozostawił po sobie artykułów ani książek, ani nawet zbyt wielu notatek. Znamy jego osiągnięcia głównie z zapisów partii i wspomnień jemu współczesnych. Wiele wariantów szachowych otwarć nawiązuje w swoich nazwach do tej nietuzinkowej postaci (np. obrona Nimzowitscha - wariant Rubinsteina). W samym tylko gambicie hetmańskim można znaleźć kilka głównych wariantów nazwanych nazwiskiem Rubinsteina.

Rok 2012 "Rokiem Akiby Rubinsteina"

W 2010 r. Europejska Unia Szachowa ogłosiła rok 2012 "Rokiem Akiby Rubinsteina".

źródło : www.wikipedia.pl

Aktualny ranking liderów FIDE Wrzesień 2011

2011-10-04T07:52:00.000-07:00

Rank Name Title Country Rating Games B-Day
1 Carlsen, Magnus g NOR 2823 10 1990-11-30
2 Anand, Viswanathan g IND 2817 0 1969-12-11
3 Aronian, Levon g ARM 2807 8 1982-10-06
4 Kramnik, Vladimir g RUS 2791 17 1975-06-25
5 Karjakin, Sergey g RUS 2772 13 1990-01-12
6 Topalov, Veselin g BUL 2768 0 1975-03-15
7 Ivanchuk, Vassily g UKR 2765 15 1969-03-18
8 Ponomariov, Ruslan g UKR 2758 10 1983-10-11
9 Grischuk, Alexander g RUS 2757 15 1983-10-31
10 Kamsky, Gata g USA 2756 18 1974-06-02
11 Gashimov, Vugar g AZE 2756 9 1986-07-24
12 Nakamura, Hikaru g USA 2753 13 1987-12-09
13 Radjabov, Teimour g AZE 2752 9 1987-03-12
14 Mamedyarov, Shakhriyar g AZE 2746 18 1985-04-12
15 Gelfand, Boris g ISR 2746 0 1968-06-24
16 Svidler, Peter g RUS 2740 14 1976-06-17
17 Morozevich, Alexander g RUS 2737 28 1977-07-18
18 Adams, Michael g ENG 2733 29 1971-11-17
19 Wang, Hao g CHN 2733 24 1989-08-04
20 Leko, Peter g HUN 2728 9 1979-09-08
21 Vitiugov, Nikita g RUS 2726 17 1987-02-04
22 Moiseenko, Alexander g UKR 2726 8 1980-05-17
23 Giri, Anish g NED 2722 19 1994-06-28
24 Nepomniachtchi, Ian g RUS 2718 16 1990-07-14
25 Le, Quang Liem g VIE 2717 13 1991-03-13
26 Wang, Yue g CHN 2716 23 1987-03-31
27 Jakovenko, Dmitry g RUS 2716 11 1983-06-28
28 Vallejo Pons, Francisco g ESP 2716 9 1982-08-21
29 Vachier-Lagrave, Maxime g FRA 2715 22 1990-10-21
30 Movsesian, Sergei g ARM 2715 9 1978-11-03
31 Shirov, Alexei g ESP 2713 10 1972-07-04
32 Caruana, Fabiano g ITA 2712 20 1992-07-30
33 Jobava, Baadur g GEO 2712 9 1983-11-26
34 Dreev, Aleksey g RUS 2711 16 1969-01-30
35 Li, Chao b g CHN 2710 23 1989-04-21
36 Tomashevsky, Evgeny g RUS 2710 11 1987-07-01
37 Almasi, Zoltan g HUN 2710 9 1976-08-29
38 Dominguez Perez,Leinier g CUB 2710 9 1983-09-23
39 Malakhov, Vladimir g RUS 2710 6 1980-11-27
40 Naiditsch, Arkadij g GER 2707 16 1985-10-25
41 Berkes, Ferenc g HUN 2706 10 1985-08-08
42 Navara, David g CZE 2705 13 1985-03-27
43 Bacrot, Etienne g FRA 2705 11 1983-01-22
44 Andreikin, Dmitry g RUS 2705 8 1990-02-05
45 Wojtaszek, Radoslaw g POL 2704 10 1987-01-13
46 Efimenko, Zahar g UKR 2703 8 1985-07-03
47 Laznicka, Viktor g CZE 2701 16 1988-01-09
48 Polgar, Judit g HUN 2701 13 1976-07-23
49 Short, Nigel D g ENG 2698 20 1965-06-01
50 Zhigalko, Sergei g BLR 2696 26 1989-03-28
51 Fressinet, Laurent g FRA 2696 11 1981-11-30
52 Inarkiev, Ernesto g RUS 2692 20 1985-12-09
53 Sutovsky, Emil g ISR 2690 16 1977-09-19
54 Motylev, Alexander g RUS 2690 6 1979-06-17
55 Van Wely, Loek g NED 2689 36 1972-10-07
56 Sasikiran, Krishnan g IND 2689 19 1981-01-07
57 Riazantsev, Alexander g RUS 2688 0 1985-09-12
58 Nielsen, Peter Heine g DEN 2687 17 1973-05-24
59 Volokitin, Andrei g UKR 2686 5 1986-06-18
60 Eljanov, Pavel g UKR 2683 16 1983-05-10
61 Grachev, Boris g RUS 2682 29 1986-03-27
62 Bruzon Batista, Lazaro g CUB 2682 9 1982-05-02
63 Rublevsky, Sergei g RUS 2681 11 1974-10-15
64 Akopian, Vladimir g ARM 2681 9 1971-12-07
65 Smirin, Ilia g ISR 2678 35 1968-01-21
66 Kasimdzhanov, Rustam g UZB 2678 12 1979-12-05
67 Gharamian, Tigran g FRA 2676 11 1984-07-24
68 Kobalia, Mikhail g RUS 2674 18 1978-05-03
69 Sokolov, Ivan g NED 2673 9 1968-06-13
70 Harikrishna, P. g IND 2672 18 1986-05-10
71 Areshchenko, Alexander g UKR 2672 4 1986-06-15
72 Potkin, Vladimir g RUS 2671 11 1982-06-28
73 Korobov, Anton g UKR 2671 0 1985-06-25
74 McShane, Luke J g ENG 2671 0 1984-01-07
75 Ni, Hua g CHN 2670 36 1983-05-31
76 Onischuk, Alexander g USA 2669 11 1975-09-03
77 Feller, Sebastien g FRA 2668 11 1991-03-11
78 Roiz, Michael g ISR 2668 7 1983-10-10
79 Bu, Xiangzhi g CHN 2666 27 1985-12-10
80 Kryvoruchko, Yuriy g UKR 2666 25 1986-12-19
81 Zvjaginsev, Vadim g RUS 2666 20 1976-08-18
82 Georgiev, Kiril g BUL 2664 18 1965-11-28
83 Timofeev, Artyom g RUS 2664 18 1985-01-06
84 Balogh, Csaba g HUN 2662 15 1987-03-10
85 Alekseev, Evgeny g RUS 2662 11 1985-11-28
86 Mamedov, Rauf g AZE 2660 14 1988-04-26
87 Ding, Liren g CHN 2659 10 1992-10-24
88 Sargissian, Gabriel g ARM 2658 12 1983-09-03
89 Bologan, Viktor g MDA 2656 25 1971-12-14
90 So, Wesley g PHI 2655 23 1993-10-09
91 Lupulescu, Constantin g ROU 2655 9 1984-03-25
92 Ragger, Markus g AUT 2655 7 1988-02-05
93 Seirawan, Yasser g USA 2652 16 1960-03-24
94 Fridman, Daniel g GER 2652 10 1976-02-15
95 Milov, Vadim g SUI 2651 0 1972-08-01
96 Istratescu, Andrei g FRA 2650 41 1975-12-03
97 Cheparinov, Ivan g BUL 2650 29 1986-11-26
98 Petrosian, Tigran L. g ARM 2649 19 1984-09-17
99 Kurnosov, Igor g RUS 2648 21 1985-05-30
100 Meier, Georg g GER 2648 10 1987-08-26
101 Azarov, Sergei g BLR 2648 0 1983-05-19

Po przerwie

2011-10-04T07:41:00.000-07:00

Prawie po rocznej przerwie witam was moi czytelnicy :) Niestety jestem w klasie maturalnej i po prostu mam malo czasu na prowadzenie bloga. Postaram się jednak jakoś zorganizowac czas :)

Końcówka na dziś

2010-10-19T09:23:00.000-07:00

POZYCJA 1

Pozycja Philidora

Obrona sycylijska - wariant Najdorfa

2010-10-18T11:02:00.000-07:00

Chciałbym wam przedstawić dzisiaj obronę sycylijską a dokładniej wariant Najdorfa

Obrona sycylijska jest jednym z najbardziej popularnych debiutów półotwartych. Zwykle gry rozpoczynane w ten sposób są ciekawe i nieszablonowe.

1.e4 c5
Niesymetryczne ustawienie czarnego piona umożliwia przeniesienie ciężaru gry czarnych na skrzydło hetmańskie. Zapewne niedługo dojdzie do wymiany tego Piona na Białego (po d4). Jednocześnie Czarne ciągle zachowują możliwość zagrania e5 oraz zagrania Skoczkiem Sc6.

Wariant Najdorfa
Zaczyna się tak:
1. e4 c5
2. Sf3 d6
3. d4 cxd4
4. Sxd4 Sf6
5. Sc3 a6
6. Gb5

Czarne odgrywają zwykle 6. ... e6 Historycznie rzecz biorąc ruch 6. ... Sbd7 był zwykle stosowany do połowy 1960, kiedy to biale ruchem 7. Gc4 gromiły czarne. Czarne jednak od tego czasu znalazły kilka sposobów neutralizacji 7. Gc4 i obecnie 6. ... Sbd7 przeżywa renesans. 7. f4 7. Hf3 było popularne w pierwszych dniach Najdorfa, ale odpowiedz 7. ... h6 nie pozwala biały stworzyć bardzo niebezpiecznego ataku. Po 7. f4 Czarne maja kilka odpowiedzi w tej pozycji:

-Stary wariant: 7. ... Ge7 8. Hf3 Hc7 9. O-O-O Sbd7, a teraz 10. g4 lub 10. Gd3.

-The Argentine (Goteborg) wariant: Ten problem występuje po 7. ... Ge7 8. Hf3 h6 9. Gh4 g5. Jego nazwa pochodzi od szwedzkiego miasta, w których po raz pierwszy został zagrny w 1955 roku. Gra przebiegała w następujący sposób: 10. fxg5 Sfd7 11. Sxe6! fxe6 12. Hh5 + Kf8 13. Gb5 Se5 Dopiero w 1958 roku, że Bobby Fischer przedstawił 13.Wh7!. Według współczesnych teorii otwarcie tej pozycji jest remis w najlepszym dla białych.
-"wariant zatrutego piona": 1. e4 c5 2. Sf3 d6 3. d4 c:d4 4. S:d4 Sf6 5. Sc3 a6 6. Gg5 e6 7. f4 Hb6!?, w którym białe za pionka mają dużą inicjatywę, z reguły tego ruchu nie poleca się mało doświadczonym graczom.

Nowe opcje

2010-10-18T10:49:00.000-07:00

Dodałem kilka opcji żebyście mogli udostępniać moje artykuły na portalach społecznościowych i nie tylko :)Róbcie to jak najczęściej :P

Zapis i wartość bierek

2010-10-16T09:05:00.000-07:00

Zapis partii pozwala na jej późniejsze odtworzenie.

Oto stosowane w szachowym zapisie symbole poszczególnych figur:

K - król
H - hetman
W - wieża
G - goniec
S - skoczek
pionek nie posiada symbolu.

Inne symbole:

: - bicie
+ - szach
++ - szach podwójny
o-o - roszada krótka
o-o-o - roszada długa
x - mat
! - dobre posunięcie
!! - bardzo dobre posunięcie
? - posunięcie wątpliwej jakości
?? - posunięcie bardzo złe

Wartość punktowa poszczególnych bierek:

Król -
Hetman - 9
Wieża - 5
Goniec - 3
Skoczek - 3
Pion - 1

Wartość punktowa figury jest wartością względną, uzależnioną od rozwoju sytuacji na szachownicy.

Przykładowy zapis początkowej fazy partii:

1.e2-e4 e7-e5 2.Sb1-c3 Sb8-c6 3.Sg1-f3 Sg8-f6 4.Gf1-c4 d7-d6

Te same posunięcia w skróconym zapisie:

1.e4 e5 2.Sc3 Sc6 3.Sf3 Sf6 4.Gc4 d6

Żydzi - nieuleczalny przypadek szachofilii

2010-10-14T06:14:00.000-07:00

Daniel Grinberg - magazyn "Midrasz"

Tajemnicze związki Żydów z szachami, widoczne gołym okiem w rankingach najwybitniejszych szachistów wszystkich czasów, są od lat przedmiotem niezliczonych spekulacji i pseudonaukowych teorii.
Czynników sprawczych, przesądzających o wyjątkowych predyspozycjach do gry na 64-polowej planszy, podzielonej na przemian na białe i czarne kwadraty, doszukiwano się już we wszystkim: specyfice Talmudu, skłonności do spekulatywnego myślenia, zdolnościach matematycznych i językowych, cechach religii żydowskiej, ale także w historii, ogólnych warunkach życia czy w strukturze zawodowej.
Równie często powoływano się na wykształcone historycznie odrębności psychologiczne, sprzyjające zdolnościom do tego typu rywalizacji, jakiej wymaga gra w szachy - połączenia doskonałej pamięci z inwencją intelektualną, koncentracją, cierpliwością i silną wolą. Nie trzeba dodawać, że zdecydowana większość tak konstruowanych wyjaśnień nie spełnia podstawowych wymagań logiki i naukoznawstwa. Do dziś na przykład nikt nie wyjaśnił, dlaczego spekulatywne albo psychiczne uzdolnienia przedstawicieli "narodu wybranego" nie objawiają się z podobną mocą,powiedzmy, przy grze w brydża sportowego.

Dla równowagi należałoby też przypomnieć nieliczne głosy złośliwców, usiłujących podważyć tezę o szczególnych predyspozycjach "plemienia Dawidowego" bądź szczególnym wkładzie w szachy. Odpowiednikiem słynnego pamfletu Ryszarda Wagnera z 1850 roku, demaskującego rzekomą podrzędność i wtórność "żydowskiej muzyki", jest zbiór artykułów Aryjskie i żydowskie szachy (1943), napisany przez prohitlerowsko nastawionego pogromcę Capablanki, wieloletniego mistrza świata Rosjanina Aleksandra Alechina.
Można się odeń dowiedzieć, iż Emanuel Lasker i jemu podobni usiłowali sprowadzić piękną grę w szachy na manowce, forsując grę obronną, podczas gdy jej prawdziwe piękno ujawnia się jedynie w ofensywie, cechującej graczy aryjskich. "Żydowskie szachy" charakteryzuje, jego zdaniem, oportunizm, chytrość oraz dążenie do zwycięstwa za wszelką cenę.
Alechin nie mógł oczywiście przewidzieć, że niezrównanym mistrzem dynamicznej, ofensywnej rozgrywki stanie się w dwadzieścia lat później Bobby (Robert James) Fischer z Brooklynu, powinien był jednak pamiętać, że twórcą Hypermodern School, szukającej skutecznego antidotum na przewagę defensywy w Modern School Wilhelma Steinitza, był Żyd węgierski Richard Reti (1889-1929). Mit rzekomej jednorodności szachistów żydowskich skutecznie rozwiał niedawno Julio Ganzo w "Chessology", wskazując, iż trzy z czterech nurtów teoretycznych składających się na szachy współczesne zapoczątkowane zostały przez osoby pochodzenia żydowskiego: tendencja psychologiczna - przez Laskera, naukowa - Tarrascha i "energetyczna" [sic!] - Breyera. Poza podejrzeniami ostał się jedynie nurt pozycyjny genialnego Kubańczyka - Capablanki, mistrza gry kombinacyjnej.Cały artykuł...

Jak owocnie trenowac????

2010-03-08T05:00:00.000-08:00

Trening szachów jest teoretycznie prosty. Wystarczy przygotować debiut, pokazać parę partii arcymistrzów i gotowe. Jednak wystarczy to może na zdobycie mistrzostwa województwa. Aby zdobywać wyższe cele należy przygotować :
-debiuty,
-końcówki,
-kondycję,
-mentalność (odporność psychiczną).

Debiuty - szachista na każdy turniej powinien przygotowywać swój zestaw debiutów. Dobrze opanowany debiut to podstawa. Bez niej nie można nawet myśleć o osiągnięciu dobrych rezultatów.

Końcówki- Najważniejsza część partii szachowej. W niej rozstrzyga się kto odejdzie od stołu zwycięski, a kto przegra. Wielu arcymistrzów traciło punkty przez źle rozegrane końcówki. Jeżeli ten element szachowy opanujemy w 100% to nie ma przeciwnika, z którym moglibyśmy przegrać.

Kondycja- CO!!! Po co szachiście dobre przygotowanie kondycyjne???? Pewnie niektórzy pukają się teraz w czoło. Jednak długie godziny przy szachownicy wykańczają organizm, a przecież przez cały czas trzeba grać na wysokim poziomie bez martwienia się czy wytrzymam.

Mentalność- Najbardziej niedoceniana przez trenerów część treningu. Drzemie w niej ogromny potencjał. Mistrzem w tej dziedzinie był Emmanuel Lasker. Specjalnie wykonywał on gorsze ruchy, po to aby przestraszyć przeciwnika. Przeciwnicy gubili się i Lasker wygrywał. Dlatego uważam że należy szachistę odciążyć psychicznie na czas partii. Musi być pewny siebie i cały czas kontrolujący przebieg partii. Należy pokazać przeciwnikowi że się go nie boimy.

Mistrzostwa Polski Juniorow do lat 16 i 18

2010-03-08T04:32:00.000-08:00

W Karpaczu właśnie rozpoczęły się MPJ do lat 16 i 18. Do walki stanęło łącznie 175 zawodników. Aktualnie zakończone są 3 rundy. Wszystkie partie jak i inne informacje można znaleźć na stronie mistrzostw. Trzymamy kciuki za zawodników z Wielkopolski. Zawody zakończą się 14.03.2010.

Po przerwie !!!

2010-02-16T10:43:00.000-08:00

Przepraszam bardzo za moja nieobecnosc. Mialem teraz duzo nauki i nie moglem zajmowac sie blogiem. Postaram sie to nadrobic :)

W Nowej Garicy (Słowenia) odbył się niewielki turniej szachowy. W gronie 26 startujących szachistów nie było Polaków. Grało za to 10 arcymistrzów, co zapewniło imprezie wysoki poziom sportowy. Główne nagrody zdobyli:

1.GM L.Lenic SLO 7,0 pkt. z 9 rund.,

2.GM R.Markus SRB 6,0 pkt.,

3.GM D.Pavasovic SLO 6,0 pkt.,

4.GM N.Miezis LAT 6,0 pkt.,

5.GM A.Kovacevic SRB 5,5 pkt. itd.

Życzenia

2009-12-24T10:53:00.000-08:00

Wszystkiego najlepszego, dużo zdrowia, samych sukcesów, wielu prezentów i oczywiście udanego sylwestra życzę wam wszystkim :)

Gelfand wygrał World Cup

2009-12-17T12:14:00.001-08:00

Białoruski arcymistrz reprezentujący Izrael Borys Gelfand (2758) wygrał Puchar Świata FIDE. Gelfand to bardzo silny i solidny szachista. Wystarczy przeanalizować jego partie, aby zauważyć, że bardzo rzadko przegrywa.

Do tego turnieju był bardzo dobrze przygotowany. Fenomenalnie ograł czarnymi Serhija Karjakina (2724), a w finale poradził sobie z Ponomariowem (2741). Czasy kiedy zwycięzca tego turnieju uzyskiwał tytuł Mistrza Świata mamy już za sobą. Za to Gelfand swoim zwycięstwem zapewnił sobie udział w turnieju 8-ki o prawo walki z Anandem o tytuł Mistrza Świata w Szachy.

Gratulacje !

10 sposobów popularyzacji szachów

2009-12-17T07:33:00.000-08:00

10 sposobów popularyzacji szachów

1. Wprowadzić ponownie Zimną Wojnę

Popularność szachów osiągnęła swój szczyt podczas zimnej wojny. Wielu najsławniejszych i niesławnych mistrzów świata kwitło w tym czasie. Ryzyko totalnej nuklearnej anihilacji byłoby warte tego.

2. Wprowadzić wszędzie obowiązkową Kolejkę Po Chleb

Gdy kolejki po chleb były stałym elementem krajobrazu w poprzednim Związku Radzieckim, szachy były najprawdopodobniej silniejsze i bardziej popularne niż kiedykolwiek i gdziekolwiek w historii. Zdecydowanie musi być tu jakiś związek.

3. Wprowadzenie Cheerleadingu

Większość dziedzin amerykańskiego sportu byłaby niekompletna bez cheerleadingu. Jeśli kiedykolwiek realistycznie spodziewamy się szachów w telewisji, musimy wprowadzić szczupłe, mocno osadzone dolne części ciała, najlepiej kobiece.

4. Szachowe Chuligaństwo

Okazjonalne ekscesy podczas turnieju przyniosłyby grze należne zainteresowanie środków masowego przekazu.

5. Odwrotny Mecz Rewanżowy

Uczyńmy Borysa Spasskiego obywatelem amerykańskim i każmy mu grać z naszym filuternym wrogiem Bobby’m Fischerem na neutralnym gruncie, powiedzmy w Reykjaviku.

6. Dobra tradycyjna Wojna

Talibowie uznali za nielegalne szachy z wieloma innymi dziedzinami sportu. Powinniśmy to wykorzystać, żeby wywołać trochę szachowego szowinizmu poprzez nakłonienie Stanów Zjednoczonych do najazdu na Afganistan.

7. Samochody terenowe

Trudno znaleźć Filipińczyka, który nie byłby dobrym szachistą. Musimy kupić wojskowe nadwyżki samochodów terenowych, pomalować je na wiele kolorów i dodać dużo chromu.

8. Gra dla rankingu, a nie punktów rankingowych

Przekonać szachową federację do turniejów w stylu rosyjskiej ruletki, które opierałyby się na następujących zasadach: Za każdym razem, gdy dwoje ludzi gra ze sobą, zwycięzca zatrzymuje wyższy ranking, a przegrywający – niższy z dwóch rankingów. Jeżeli pada remis, obaj gracze otrzymują średnią ich rankingów. To pozwoliłoby zawodnikom osiągnąć poziom mistrzowski w ciągu godzin, a nie lat.

9. Globalny zakaz używania osobistych komputerów

To by sprowadziło ponownie artystyczną i twórczą grę.

10. Gdy czołowi zawodnicy grają ze sobą, muszą traktować swoich przeciwników uprzejmie i z szacunkiem. Wiem, że poprzednie sugestie są łatwe do osiągnięcia, ale muszę przyznać, że to jest trochę trudne.

Opublikowane na Nagrocki

Dobra passa

2009-12-15T06:56:00.000-08:00

Trwa dobra passa naszych zawodników. Ostatnim razem pisałem o zwycięstwie Dziuby w Belgradzie. Tym razem mam kolejnego miłego newsa. GM Grzegorz Gajewski zajął 2 miejsce w silnym chorwackim openie z udziałem 16 arcymistrzów. Zawody zostały rozegrane w dniach 28.11.-05.12.2009 w Rijece. Gratulujemy! Zobacz wyniki

Dziękuje

2009-12-13T10:32:00.000-08:00

Dziękuje wam drodzy internauci za poświęcony czas na moim blogu. Już ponad 1000 osób odwiedziło tę stronę. Dziękuje!!!

Jose Raul Capablancia - szachowy geniusz

2009-12-13T09:09:00.000-08:00

José Raúl Capablanca (ur. 19 listopada 1888 w Hawanie, zm. 8 marca 1942 w Nowym Jorku) – kubański szachista, trzeci mistrz świata w szachach (w latach 1921-1927).

Capablanca był uważany za szachowe genialne dziecko. Pierwszym znaczącym jego sukcesem było zwycięstwo w meczu z mistrzem Kuby w 1901 roku. Capablanca miał wówczas 12 lat, jego błyskotliwa gra została szybko zauważona i doceniona. Do dzisiaj jest uważany za jednego z najbardziej utalentowanych szachistów w historii. Szczególnie doceniana jest jego umiejętność rozgrywania końcówek.

Capablanca poznał szachy dzięki swojemu ojcu. W całym życiu, nawet jako ekspert szachowy, pozostał w znacznej mierze graczem "naturalnym", stosunkowo mało czasu poświęcając na przygotowania do turniejów i meczów. Jego największy rywal Aleksander Alechin, który został czwartym mistrzem świata, po śmierci Capablanki napisał: "Wraz z tą śmiercią odszedł wielki szachowy geniusz, jakiego nigdy więcej nie zobaczymy".

W całej karierze Capablanca przegrał w mniej niż pięćdziesięciu oficjalnych partiach. Pozostał niepokonany przez osiem kolejnych lat, od 1916 do 1923r.

Capablanca twierdził, że szachy szybko "umrą na remis". Przewidywał, że wybitni szachiści osiągną taki poziom znajomości gry, że ich partie zawsze będą kończyć się remisem. Do dzisiaj te prognozy nie spełniły się, chociaż objawy "choroby remisów" są widoczne w turniejach z udziałem najsilniejszych graczy.

Capablanca wymyślił własną odmianę szachów, nazwaną "szachami Capablanki", w których gra się na szachownicy o rozmiarach 10x10 lub 10x8.

Od roku 1962 rozgrywany jest na Kubie międzynarodowy turniej poświęcony pamięci Capablanki.

Obrona królewsko-indyjska

2009-12-13T07:00:00.000-08:00

1.d4 Sf6 2.c4 g6 3.g6 Gg7 4.Gg2 d6 5.Sf3 O-O 6.O-O c5 7.Sc3 Sc6 8.dxc5 dxc5 9.Ge3 Ha5 10.Ha4 Hxa4 11.Sxa4 b6 12.Se5 Sxe5 13.Gxa8 Gd7 z przewagą materialną.

Partia hiszpańska

2009-12-13T06:51:00.001-08:00

1.e4 e5 2.Sf3 Sc6 3.Gb5 a6 4.Ga4 Sf6 5.O-O Sxe4 6.d4 b5 7.Gb3 d5 8.dxe5 Ge6 9.c3 Ge7 10.We1 O-O 11.Sd4 Sxe5 12.f3 Gd6 13.fxe4 Gg4 14.Hd2 Hh4 z przewagą czarnych.

2009-12-13T06:51:00.000-08:00

1.e4 e5 2.Sf3 Sc6 3.Gb5 a6 4.Ga4 Sf6 5.O-O Sxe4 6.d4 b5 7.Gb3 d5 8.dxe5 Ge6 9.c3 Ge7 10.We1 O-O 11.Sd4 Sxe5 12.f3 Gd6 13.fxe4 Gg4 14.Hd2 Hh4 z przewagą czarnych.

Debiut Birda

2009-12-13T06:01:00.000-08:00

1.f4 e5 2.f:e5 d6 3.e:d6 G:d6
4.Sf3 g5 5.h3?? (lepsze d4) Gg3X

Nie przyjęty gambit Hetmański

2009-12-13T05:25:00.000-08:00

1.d4 d5 2.c4 e6 3.Sc3 Sf6 4.Gg5 Sd7
5.c:d5 e:d5 6.S:d5 ( i co tu zrobić ) S:d5!!!!
7.G:d8 Gb4+ (musi się zasłonić hetmanem) przewaga figury
A jednak szachy to piekna gra :)

ZWYCIĘSTWO DZIUBY W BELGRADZIE!

2009-12-12T13:25:00.000-08:00

Zwycięstwem polskiego arcymistrza zakończył się silnie obsadzony open w Belgradzie. W turnieju startowało 19 arcymistrzów. Nasz zawodnik uzyskał na końcu turnieju ranking 2696! Powinszować!

1. GM Marcin Dziuba 2573 7,5
2. IM Szabo Gergely-Andras-Gyula 2535 7
3. GM Strikovic Aleksa 7
4. IM Nikolov Momchil 2529 7
5. IM Ninov Nikolai 7

Szczegolowe wyniki

Szachownica

2009-12-12T12:09:00.000-08:00

Szachownica jest to pole na którym tocza się walki szachowe. Szachownica składa się z 64 pól 32 białych i 32 czarnych. podzielona jest odpowiednio na kolumny (a,b,c,d,e,f,g,h) oraz rzędy (1,2,3,4,5,6,
7,8) Szachownice należy ułożyć tak by grający białymi po lewej stronie miał pole a1 a grający czarnymi h8. Kolor pól rzadko odpowiada nazwie pola najczęściej stosowane są kolory, zamiast czarnego np.brązowy,szary,niebieski,zielony a zamiast białego np.
kremowy,szary,zielony. Po szachownicy posuwają się bierki na przemian czarne i białe.

Wstęp

2009-12-12T12:07:00.000-08:00

SZACHY [pers.], gra dla 2 osób prowadzona na 64-polowej szachownicy; na początku gry (partii) każdy z graczy ma 16 białych (rozpoczynają grę) lub czarnych bierek: 8 pionów, 8 figur (król, hetman zw. królową, 2 wieże, 2 gońce zw. lauframi i 2 skoczki zw. końmi); podczas gry bierki są przesuwane na przemian przez zawodników; celem gry jest stworzenie takiej sytuacji, w której król przeciwnika, będąc w bezpośrednim zagrożeniu (tzw. szach), nie ma możliwości obrony — jest to tzw. mat, który kończy partię.

ME: ponad 700 osób zagra w Warszawie

2009-12-11T07:48:00.000-08:00

Rekordowa liczba osób, ponad 700 z 23 krajów, zagra w Warszawie 19 i 20 grudnia w 9. turnieju Amplico Life mającym rangę mistrzostw Europy w szachach szybkich. Będzie to także 28. Memoriał Stanisława Gawlikowskiego w bardzo silnej obsadzie. Zgłosiło się do niego aż 57 arcymistrzów.
Pięciu zawodników ma rankingi FIDE powyżej 2700 punktów: Wugar Gaszimow z Azerbejdżanu - 2758 (szósty na światowej liście), Ukrainiec Wasilij Iwanczuk - 2739, Hiszpan Aleksiej Szirow - 2719, jeden z najbardziej "międzynarodowych" szachistów - z pochodzenia Ormianin, urodzony w Gruzji, mieszkający w Czechach, a reprezentujący Słowację Siergiej Mowsesjan - 2718 oraz Rosjanin Władymir Małachow - 2706.

Z reprezentantów Polski na dziesiątej pozycji listy startowej jest Michał Krasenkow (KSz Polonia Warszawa) - 2656, a na czternastej broniący tytułu mistrza Europy Radosław Wojtaszek (AZS UMCS Lublin) - 2637.

W gronie 127 zgłoszonych do turnieju kobiet jest sześć arcymistrzyń. Najwyższy ranking FIDE - 2532, dający drugie miejsce na światowej liście, ma urodzona we Lwowie, a od 2004 roku reprezentująca Słowenię Anna Muzyczuk. Uchodzi za jedną z najbardziej utalentowanych szachistek w historii. Zasady królewskiej gry poznała w wieku trzech lat, a gdy miała pięć - zwyciężyła już w turnieju.

Od blisko 30 lat warszawska impreza poświęcona jest pamięci Stanisława Gawlikowskiego (1920-1981), czołowego szachisty okresu powojennego. Był także cenionym publicystą i dziennikarzem. Do kanonu polskiej literatury szachowej weszły "Olimpiady szachowe" i "Walka o tron szachowy".

10 czołowych mitów o szachach

2009-12-10T08:01:00.000-08:00

Ludzie, szczególnie sami szachiści, mówią najdziwniejsze rzeczy o szachach i szachistach. Poniżej mamy nasze ulubione mity o królewskiej grze. Niektóre z tych powiedzeń są zdecydowanie nieprawdziwe, niektóre mają niejednolitą opinię, a niektóre z nich są kontrowersyjne i mogą być prawdziwe lub nie.

1) Nauka gry w szachy jest trudna

Szachy może nie są najłatwiejszą grą do nauki, ale daleko jej do najtrudniejszej. Trzeba nauczyć się posunięć sześciu bierek, których najmniej wartościowa, pion, ma najbardziej skomplikowane posunięcia. Następnie trzeba nauczyć się zasad atakowania i obrony króla, wliczając roszadę. Następnie mamy kilka przepisów gry, gdy żaden z graczy nie wygrywa. Jeden aspekt tego mitu jest prawdziwy – ciężko jest, bardzo ciężko, nauczyć się grać w szachy dobrze. Jeden gracz na sto osiąga mistrzostwo.

2) Szachy znane są od tysięcy lat

Możemy wiarygodnie określić datę bezpośrednich przodków szachów na ok. 600 lat naszej ery. To oznacza, że szachy mają ok. 1400 lat. Jeżeli szachy przetrwają następne 100 lat, możemy zaokrąglić w górę do 2000, określając wiek szachów na „tysiące lat”. Początek szachów, jakie znamy, gdzie hetmany i gońce poruszają się jak nowoczesne figury, z pewnością możemy określić jako koniec XV wieku, mniej więcej w czasie, gdy Krzysztof Kolumb odkrył Amerykę. To daje nowoczesnej grze trochę więcej niż 500 lat.

3) Szachy są stratą czasu

To bardziej klasyfikuje się jako opinię niż mit. Oczywiście, szachy są ‘tylko grą;. Ale, w przeciwieństwie do innych gier, zawierają elementy logiki i sztuki. Jeżeli te elementy są stratą czasu, to i szachy są stratą czasu. Dla wielu ludzi we współczesnym świecie wszystko, co nie jest związane z ekonomicznym rozwojem, jest stratą czasu. Dla tych ludzi szachy z pewnością są stratą czasu. Niech więc tak będzie. Pozwólmy każdej osobie wybrać własne przyjemności w życiu.

4) Musisz być inteligentny, żeby grać w szachy

Istnieje pewien związek między zdolnościami szachowym a ogólną inteligencją. Wymagana jest minimalna inteligencja. Koty i psy nigdy nie nauczą się podstaw, nikt nie próbował uczyć delfinów i szympansów. Szachy zatrudniają, poza tym, jak najefektywniej różne zaawansowane części mózgu. Ludzie z różnych środowisk grają w szachy, wielu z nich osiąga mistrzostwo. Niektórzy bardzo inteligentni ludzie lubią grać w szachy, ale nigdy nie osiągną wyższego poziomu niż początkujący.

5) Szachy są dla dziwaków

Prawdę mówiąc, to nie jest mitem, gdyż szachy są dla wszystkich. Są dla dziwaków, kujonów, jajogłowych i naukowców tak samo, jak dla wszystkich pozostałych. Ludzie, którzy muszą nieprzyjemnie nazywać innych ludzi, powinni raczej powiedzieć ‘szachy są tylko dla dziwaków’, ale to zdecydowanie nie jest prawdziwe. A nawet gdyby to było prawdą, to co? Inteligentni, inni, dziwni ludzie wnieśli dużo więcej do rozwoju ludzkości, niż reszta. Jeżeli chcą grać w szachy, jest to ich sprawa.

6) Szachy zostały rozwiązane przez komputery

Komputery wniosły wiele do początku i końca partii szachów. W niektórych popularnych debiutach teoria wydłużyła się poza 10-15 posunięć, końcówki z pięcioma i mniej figurami zostały rozwiązane przez gigantyczne bazy danych i końcówki z sześcioma figurami odkrywają swoje sekrety. Jednak komputery niewiele osiągnęły w złożonościach między debiutem a końcówką. Szachy nie są prostą grą.

7) Komputery grają w szachy lepiej niż ludzie

W roku 2006 najlepsze komputery grają lepiej w szachy niż 99.99% ludzi, ale dorównują najlepszym szachistom. Jeżeli, jak uważają niektórzy znawcy, komputery zyskują na rankingu 20-30 punktów rocznie, wkrótce nadejdzie czas, gdy ludzie nie będą mieli szans przeciwko najlepszym maszynom. Należy pamiętać, że komputery są trenowane przez zespoły ludzkich specjalistów, które programują je w takich psychologicznych dziedzinach, jak repertuar debiutowy. Usunięcie tej przewagi wymazałoby ich wyższość.

8) Szachy są sportem

Tu ryzykujemy, że zdenerwujemy wielu znakomitych organizatorów szachowych, którzy spędzili lata próbując przekonać Międzynarodowy Komitet Olimpijski , że szachy powinny być włączone jako sport olimpijski. Podnoszenie małych drewnianych figurek lub szybkie klikanie na ekranie komputerowym nie jest wymaganą fizyczną aktywnością. Jak pokazują fotografie z ostatnich, na najwyższym poziomie, imprez szachowych, szachiści nie zawsze posiadają szczupłą, wysportowaną sylwetkę.

9) Szachy nie są sportem

Tu próbujemy zrekompensować tym samym organizatorom, którzy prawie przekonali Międzynarodowy Komitet Olimpijski, że szachy są sportem. Szachy zostały włączone jako sport medalowy do Igrzysk Azjatyckich 2006. Partia między dwoma czołowymi mistrzami jest pełna napięcia, gdzie silne nerwy mogą wydróżnić zwycięzcę wśród współzawodników. Wiadomo, że arcymistrzowie tracą dużo wagi podczas trwającego miesiąc meczu.

10) Kobiety nie potrafią grać w szachy tak dobrze jak mężczyźni

Prawdziwe jest dotychczas, że kobiety nie mają tak dobrych wyników w turniejach szachowych jak mężczyźni. Są różne możliwe tego powody. Jednym z nich może być to, że gracze płci męskiej często są specjalistami w oddziaływaniu na kobiety, tak że czują się one źle na turniejach. Siostry Polgar przeszły długą drogę, żeby przekonać szachowy świat, że kobiety mogą grać bardzo dobrze. Może pewnego dnia odkryjemy, że kobiety mogą grać nawet lepiej niż mężczyźni. Nikt tego nie wie naprawdę.

OPEN "MEDITERRANEAN 2017" RIJEKA 2009

2009-12-10T07:46:00.000-08:00

Dobrze spisał się nasz "jedynak" w turnieju w Chorwacji - arcymistrz Grzegorz Gajewski. W silnej konkurencji zajął on II miejsce, z identycznym wynikiem punktowym co zwycięzca. Oto szczegółowe wyniki czołówki turnieju:

1.GM Z.Kozul CRO 7,0 pkt.

2.GM G.Gajewski POL 7,0 pkt.

3.GM C.Ognjen CRO 6,5 pkt.

4.GM GM L.Lenic SLO 6,5 pkt.

5.GM A.Kovacevic SRB 6,5 pkt. itd. 136 uczestników.

Wywiad z Viswanathanem

2009-12-10T07:37:00.000-08:00

poniedziałek, 09 października 2006 08:49

SPIEGEL: Panie Anand, za dwa tygodnie będzie Pan bronił tytułu mistrza świata przeciwko rosyjskiemu arcymistrzowi Władimirowi Kramnikowi w Bonn (Niemcy). Dwa tygodnie temu zajął Pan ostatnie miejsce w Turnieju Mistrzów w Bilbao. Czy jest to psychologiczne obciążenie?

Anand: Dziękuję bardzo za przypomnienie tego. To przypomina mi Johna Cleese’a z Monty Python. W Fawlty Towers grupa Niemców odwiedza jego hotel i zabrania on personelowi wspominania im wojny – podczas gdy sam nie może o niczym innym rozmawiać. Więc proszę nie wspominać Bilbao.

SPIEGEL: Dobrze, więc o Bonn. Mistrzostwa Świata składają się z ośmiu partii z możliwą dogrywką. Zna Pan Kramnika od 19 lat. Czy może on jeszcze Pana zaskoczyć?

Anand: Gramy w tych samych turniejach od 1993 roku. Ale jest różnica, czy znasz kogoś i czy rozumiesz go. W ostatnich dwudziestu latach Kramnik grał kilka tysięcy partii i jeśli pokaże mi Pan pozycję z jednej z tych partii, w 90 % będę w stanie powiedzieć, z jakiej jest ona partii. Ale nie mogę na podstawie tego zakładać, że znam go na wylot. Faktycznie, spodziewam się, że mnie zaskoczy. I, logicznie, na odwrót.

SPIEGEL: Jak przygotował się Pan do Mistrzostw Świata?

Anand: Studiuję Kramnika od końca kwietnia, do dziesięciu godzin dziennie, tu w domu, w mojej piwnicy, gdzie mam biuro. Mam bazę danych i konstruuję plany gry. Próbuję neutralizować pozycje, w których Kramnik jest silny. On robi to samo z moją grą, co, oczywiście, muszę brać pod uwagę. Muszę pamiętać, że on myśli o tym, co ja myślę o nim. W każdym przypadku obaj pracujemy miesiącami z komputerem, próbując znaleźć nowe drogi.

SPIEGEL: Komputery zyskują na znaczeniu. Czy szachy stały się grą z przygotowaniem – ktokolwiek jest lepiej przygotowany, ten wygrywa?

Anand: Tak było zawsze. Dzisiaj analizujemy nasze partie z komputerem, w XVI wieku ludzie robili to na szachownicy. Jest to tylko stopniowa różnica. Przygotowanie do mistrzostwa świata zawsze było wyścigiem, w poprzednich latach z książkami, następnie z komputerami. Komputer jest znakomitym treningowym partnerem. Pomaga mi ulepszyć moją grę.

SPIEGEL: Ale jeżeli szachy będą grą komputerową i każde posunięcie będzie liczone przez maszynę, to czy człowiek nie będzie po prostu przesuwał figury i każda partia zakończy się remisem?

Anand: Nie. Właściwie zawsze byłem pesymistą. Dziesięć lat temu powiedziałem, że w 2010 roku nastąpi koniec, szachy będą wyczerpane. Ale to nie jest prawda, szachy nie umrą tak szybko. Ciągle jest wiele pokoi w budynku, w których jeszcze nie byliśmy. Czy to stanie się w 2015 roku? Nie sądzę. Na każde zamknięte drzwi komputery otworzyły nowe.

SPIEGEL: Co Pan ma na myśli?

Anand: Dwadzieścia lat temu robiliśmy rzeczy, które nie sprawdzają się dzisiaj z powodu komputerów. Blefowaliśmy podczas gry, ale dzisiaj nasi przeciwnicy analizują to z komputerem i w ciągu sekundy rozpoznają nasze plany. Komputery nie nabierają się na sztuczki. Z drugiej strony, możemy przygotować się bardziej kompleksowo. W ubiegłych latach były widowiskowe partie, które nie byłyby możliwe bez komputerów. Nigdy nie przyszłaby nam do głowy możliwość grania pewnych posunięć. To przypomina astrofizykę: ich praca może nie jest romantyczna jak dawniej, ale nigdy by nie uczynili tak dalekiego postępu z papierem i ołówkiem.

SPIEGEL: Słyszy się pogłoski o szachistach używających w tajemnicy komputerów w czasie partii. To jest oszustwo. Czy dżinn wydostał się z butelki?

Anand: Jest to groźba, z którą musimy żyć. Jestem przyzwyczajony do przechodzenia badań z wykrywaczem metalu przed partią. Na początku był to dla mnie szok, gdyż wyrosłem w czasach, gdy sport był niewinny. Ale technologia rozwija się bardzo szybko. Ktoś może siedzieć w odległym miejscu, śledzić partię przy pomocy komputera i wysyłać informację do gracza. Odbiorniki są coraz mniejsze i liczba oszustów rośnie. Musimy temu przeciwdziałac. Mamy przepis, że jeśli telefon komórkowy dzwoni w czasie partii, to przegrywasz. Jest on twardy, ale musi być przestrzegany. Alternatywą byłoby zezwolenie na używanie komputerów podczas gry.

SPIEGEL: To byłby legalny doping.

Anand: Nie uważam tego za doping, jest to inna forma gry. Ale szachy powinny pozostać rywalizację między dwoma osobami.

SPIEGEL: Jaką rolę odgrywają emocje?

Anand: Są decydujące. Moment, gdy zdajesz sobie sprawę, że popełniłeś bład, jest najbardziej niepewny. Musisz kontrolować swoje emocje. Chess jest formą gry aktorskiej. Jeśli przeciwnik wyczuje twoją niepewność, podsycasz jego odwagę. Wykorzysta twoją słabość. Pewność jest bardzo ważna – nawet udawanie, że jesteś pewny siebie. Jeśli popełnisz błąd, ale nie dasz poznać po sobie, co myślisz, wówczas przeciwnik może nie zauważyć błędu.

SPIEGEL: Czy potrafi Pan czytać w twarzach swoich przeciwników?

Anand: Zazwyczaj ich twarze są zupełnie spokojne i bez pasji. Wyjątkiem był Garry Kasparow, przeciwko któremu grałem o mistrzostwo świata w Nowym Jorku w 1995 roku. Był otwartą książką. Skłaniam się do słuchania ich oddechu.

SPIEGEL: Czy przysłuchuje się Pan oddechowi przeciwnika?

Anand: Jeśli oddech jest głęboki lub płytki, szybki lub wolny – świadczy wiele o stopniu zaangażowania przeciwnika. W partiach ostatnich miesięcy nawet odchrząkiwanie może być ważne. Pojedyńcze fakty też są ważne: czy przeciwnik pokłócił się z żoną? Jeśli zajęty jest prywatnymi sprawami, może nie koncentrować się jak zwykle.

SPIEGEL: Czy stosuje Pan psychologiczne sztuczki?

Anand: Nie.

SPIEGEL: Co Panu najbardziej przeszkadza?

Anand: Gdy przeciwnik zmienia przebieg partii. Czasami jest prawie wyzwoleniem, gdy w końcu przegrywasz. Myślę sobie, dobrze, punkt jest stracony, jutro będziesz grać lepiej. W czasie mistrzostw świata musisz uważać, żeby nie panikować. Zastanawiasz się, gdy widzisz przeciwnika na śniadaniu. Czy jest zrelaksowany? Napięty? Jest do dziwny sposób wpadania w obsesję. Kramnik i ja będziemy w tym samym hotelu w Bonn, ale w różnych skrzydłach. Właściwie lubimy się, ale minie trochę czasu, zanim zamienimy słowa.

SPIEGEL: Czy potrafi Pan wyłączyć się wieczorem podczas takich turniejów?

Anand: Trudno relaksować się bez poczucia winy. Pytam siebie: czy nie powinienem pracować? Ale musisz się odprężać, w przeciwnym wypadku nie będziesz grał dobrze. Doświadczenie pomaga ci znaleźć właściwy balans. Lubię oglądać stare filmy Hitchcocka, żeby dać odpocząć mózgowi.

SPIEGEL: Jest Pan nazywany “Tygrysem Madrasu”. Ale nie jest Pan uważany za wroga przy szachownicy. Niektórzy znawcy uważają, że brakuje Panu instynktu zabójcy. Czy mają rację?

Anand: Tygrysa wymyślili pewni dziennikarze, którzy prawdopodobnie nie potrafili pomyśleć o innym hinduskim zwierzęciu. Normalnie unikam konfliktu i rzeczywiście nie jestem zabójcą jak Kasparow. To nie jest mój styl. Jestem przyzwyczajony do spokojnego otoczenia. Wyrosłem w rodzinie, gdzie wartości są bardzo ważne.

SPIEGEL: Jest Pan Braminem i należy Pan do najwyższej hinduskiej kasty. Nauczył się Pan grać w szachy od swojej mamy, gdy miał Pan sześć lat. W przeciwieństwie do rosyjskich talentów, nie treneował Pan systematycznie. Czy chciałby Pan chodzić do specjalnej szachowej szkoły?

Anand: Nie, to by mi zbytnio nie pomogło. Straciłbym zabawę. Musiałem zasłużyć na grę w szachy dobrymi wynikami w szkole. Czasami nie mogłem grać miesiąc i potem marzyłem o powrocie i byłem bardzo szczęśliwy, gdy mogłem ponownie grać w turnieju. To miało na mnie wielki wpływ. Po szkole średniej studiowałem biznesową ekonomię, ponieważ obawiałem się, że zostanę szachowym świrem.

SPIEGEL: Amerykanin Bobby Fischer, który zmarł na początku tego roku, zwariował na punkcie szachów, był paranoiczny, misantropowy. Spotkał Pan tego szachowego geniusza dwa i pół roku temu w Islandii, gdzie mieszkał na wygnaniu. Jak to się stało?

Anand: Grałem w turnieju w Reykjaviku i islandzki arcymistrz Helgi Olafsson spytał mnie, czy interesuje mnie spotkanie z Bobby’m Fischerem. Olaffson zabrał go z jego mieszkania, gdy czekałem w samochodzie. Fischer prawdopodobnie nie chciał, żebym wiedział, które mieszkanie jest jego.

SPIEGEL: O czym rozmawialiście?

Anand: Fischer powiedział mi, że czasami jeździ autobusem po Reykjaviku, żeby zobaczyć miasto. Skarżył się, że nie mógł dostać indiańskiego balsam w Islandii. Nagle zechciał pójść do McDonalds. A więc, ta światowa szachowa legenda pyta mnie, czy chcę keczup.

SPIEGEL: Czy rozmawialiście o szachach?

Anand: Oczywiście. Staliśmy w parku i Bobby wyciągnął stary komplet kieszonkowych szachów i analizowaliśmy kilka partii między Anatolijem Karpowem i Wiktorem Korcznojem z 1974 r. Chciał udowodnić, że wszystkie mistrzowskie partie po jego zwycięstwie były aranżowane. Nie przekonał mnie.

SPIEGEL: Dlaczego Fischer chciał spotkać właśnie Pana?

Anand: Może czuł powiązanie. Obaj jesteśmy z krajów, w których szachy nie były popularne zanim przyszliśmy. Nie jestem Rosjaninem i Fischer w przeszłości czuł się prześladowany przez Sowietów. I istnieje dowód, żeby sugerować, że radzieccy arcymistrzowie właściwie sprzysięgli się przeciwko niemu.

SPIEGEL: Fischer zaproponował nowy wariant gry, zwany szachami Fischera. Chciał, żeby figury w początkowej pozycji były tasowane przed każdą partią. Czy byłaby to bardziej kreatywna forma szachów?

Anand: Niewiele myślę o losowym ustawieniu figur. Może to jest coś dla ludzi, którzy uprzednio byłi aktywni i teraz mają bardzo mało czasu. Nie chcą studiować teorii debiutów. Ale systemy debiutowe są częścią szachów.

SPIEGEL: Niektórzy czołowi szachiści szaleli w czasie swoich karier, jak Austriak Wilhelm Steinitz, pierwszy uznany mistrz świata. Czy to jest profesjonalne ryzyko?

Anand: Potrzebne jest życie poza szachami, wówczas nie ma niebezpieczeństwa. Musisz mieć inne zainteresowania. Ale nie ma zbyt wielu, którzy byli narażeni na niebezpieczeństwo. Jedynie stali się szeroko znani. Jestem pewien, że jest równie wielu zwariowanych lekarzy lub kierowców autobusowych.

SPIEGEL: Teraz ma Pan 38 lat, co oznacza, że jako profesjonalista szachowy jest Pan blisko emerytury. Jak długo zamierza Pan grać?

Anand: Jak długo mogę grać na szczycie. Obecnie czuję się świetnie, ostatnie trzy lata były moimi najlepszymi. Ale jasne jest, że szachiści są coraz młodsi.

SPIEGEL: Ostatnio w nagłówkach był Norweg Magnus Carlsen. Ma siedemnaście lat i na początku miesiąca był przez pięć dni pierwszy na nieoficjalnej światowej liście rankingowej. Jak dobry jest on?

Anand: Wcześniej czy później zostanie mistrzem świata. Lubię go, jest fanem Monty Phyton, tak jak ja.

SPIEGEL: Chodzą pogłoski, że jest Pańskim sekundantem na mistrzostwach świata przeciwko Kramnikowi.

Anand: Te pogłoski też słyszałem. Może jest w tym jakaś prawda. Może nie. Pozwólmy rozwiązać to Kramnikowi, zajmijmy go tym pytaniem. Jest to część psychologicznej gry w tego rodzaju meczu. Gdy wiesz, kto jest w ekipie przeciwnika, możesz wyobrazić sobie, co planuje. Tak więc niczego nie wyjawię.

Ranking ELO na dzień 08.12.2009r.

2009-12-08T09:04:00.000-08:00

Miejsce Nazwisko, imię Tytuł Państwo Ranking Data urodzenia
1 Topalov, Veselin g BUL 2810 1975-03-15
2 Carlsen, Magnus g NOR 2801 1990-11-30
3 Anand, Viswanathan g IND 2788 1969-12-11
4 Aronian, Levon g ARM 2786 1982-10-06
5 Kramnik, Vladimir g RUS 2772 1975-06-25
6 Gashimov, Vugar g AZE 2758 1986-07-24
7 Gelfand, Boris g ISR 2758 1968-06-24
8 Svidler, Peter g RUS 2754 1976-06-17
9 Leko, Peter g HUN 2752 1979-09-08
10 Morozevich, Alexander g RUS 2750 1977-07-18
11 Radjabov, Teimour g AZE 2748 1987-03-12
12 Ivanchuk, Vassily g UKR 2739 1969-03-18
13 Ponomariov, Ruslan g UKR 2739 1983-10-11
14 Grischuk, Alexander g RUS 2736 1983-10-31
15 Jakovenko, Dmitry g RUS 2736 1983-06-28
16 Wang, Yue g CHN 2734 1987-03-31
17 Eljanov, Pavel g UKR 2729 1983-05-10
18 Karjakin, Sergey g UKR 2723 1990-01-12
19 Mamedyarov, Shakhriyar g AZE 2719 1985-04-12
20 Shirov, Alexei g ESP 2719 1972-07-04

Mistrzostwa świata

2009-12-08T08:26:00.000-08:00

Już za dwa tygodnie czeka nas wielki pojedynek o mistrzostwo świata pomiędzy Viswanathanem Anadem a Władimirem Kramnikiem. Ostatnio Anad nie był w najwyższej formie ( w ostatnim turniej w Bilbao zajął ostatnie miejsce), ale on jest zawsze groźny. Przypomnę tylko, że Mistrzostwa Świata składają się z ośmiu partii z możliwą dogrywką. Mam nadzieje, że partie będą bardzo emocjonujące. Obaj znają się na wylot. Trzeba tylko czekać i zacierać ręce.

Emanuel Lasker - mistrz metod psychologicznych

2009-12-07T12:00:00.000-08:00

Emanuel Lasker (ur. 24 grudnia 1868 w Barlinku przy ul. Chmielnej 7 obecne terytorium Polski, zm. 11 stycznia 1941 w Nowym Jorku) – niemiecki szachista, geniusz gry psychologicznej. Tytuł mistrza świata zdobył w 1894 roku pokonując Wilhelma Steinitza. Zachował go przez następne 27 lat, najdłużej w historii szachów. Był bardzo wykształcony. Zajmował się matematyką, filozofią oraz brydżem. Przyjaźnił się nawet z Albertem Einsteinem.

Zwyciężał w wielkich turniejach ,np. Londyn, Petrsburg, Nowy Jork. Tytuł stracił na rzecz wspaniałego szachisty Capablanci po świetnym meczu w 1921r. Lasker był znany ze swoich psychologicznych metod gry. W meczu z Capablancą w 1914r. zagrał debiut uznawany za remisowy, co bardzo rozluźniło przeciwnika i Capablanca zagrał nieostrożnie przegrywając partię.

Jego nazwiskiem nazwano kilka wariantów szachowych debiutów, np. wariant Laskera w gambicie hetmańskim (1.d4 d5 2.c4 e6 3.Sc3 Sf6 4.Gg5 Ge7 5.e3 O-O 6.Sf3 h6 7.Gh4 Se4)
Bardzo polecam ten wariant. Często go grywam i nieźle na tym wychodzę :)

Pierwszy oficjalny mistrz świata

2009-12-07T05:11:00.000-08:00

Wilhelm Steinitz (ur. 17 maja 1836 w Pradze, zm. 12 sierpnia 1900 w Nowym Jorku) – pierwszy oficjalny mistrz świata w szachach. Miał duży wkład w rozwój teorii szachów, zwłaszcza w zakresie gry pozycyjnej. Jego idee cieszyły się dużym uznaniem innych czołowych szachistów świata, jak Aron Nimzowitsch, Siegbert Tarrasch i Emanuel Lasker.

Steinitz był mistrzem świata od 1886 do 1894 roku. W tym czasie obronił tytuł w czterech oficjalnych meczach przeciwko Zukertortowi, Czigorinowi (dwukrotnie) i Gunsbergowi. Przegrał dwa mecze ze swoim następcą Laskerem.

W 1883 roku Steinitz zamieszkał w Nowym Jorku, w 1888 roku otrzymał amerykańskie obywatelstwo, wcześniej reprezentował Austro-Węgry.

Historia szachów

2009-12-07T05:04:00.000-08:00

Za kolebkę szachów uznawane są Indie. Według źródeł pisanych, w latach 70. VI wieku naszej ery gra ta była już znana w Persji na dworze szacha Chusrau I Anoszarwana, gdzie przywieziona została w darze od indyjskiego radży. Indyjska czaturanga została w Persji przekształcona w czatrang, a po opanowaniu tego kraju przez Arabów uległa kolejnym przemianom, po których powstał szatranż. Kolejna ewolucja nastąpiła po pojawieniu się gry w Europie, nastąpiły wówczas zmiany najbardziej przypominające współczesną grę w szachy (zmieniono reguły gry, dopracowano zasady poruszania się bierek, pojawiły się m.in. roszada, mat, promocja).

Z Sycylii i południa półwyspu Iberyjskiego szachy zostały przeniesione do Włoch i Hiszpanii, a następnie do Francji, Niemiec, Anglii i Skandynawii, gdzie były znane w X–XI wieku. W tym również czasie pojawiły się w Czechach, przywiezione przez kupców podążających z Włoch na północ kontynentu. W Rosji szachy pojawiły się prawdopodobnie wcześniej, ok. VIII–IX wieku, bezpośrednio ze Wschodu (Iranu i środkowej Azji). Na ziemie polskie trafiły na kilka sposobów: z Czech, poprzez morskie szlaki handlowe oraz z Rusi Kijowskiej. O kultowym wymiarze gry szachowej informuje komediowy poemat Szachy Jana Kochanowskiego odkrywający charakterystyczne dla Polski nazwy i interpretacje figur szachowych. Zgodnie z Kochanowskim była to gra królewska, choć uwielbiali ją też szlachcice i mieszczanie. Interesujące jest też wspomnienie o mistrzach, "starszych", którzy poznali szachy na poziomie wręcz ezoterycznym.

W epoce Odrodzenia nastąpił "złoty okres" szachów, szczególnie w Hiszpanii i Włoszech, swój rozkwit osiągając na przełomie XVI i XVII wieku. Gra praktyczna osiągnęła wówczas wysoki poziom, głównie dzięki analizom Gioachino Greco, Ruya Lopeza i Alessandro Salvio. Pojawiły się pierwsze podręczniki, a pojedynki mistrzów wzbudzały zainteresowanie coraz szerszych grup społecznych. Zaczęto rozgrywać pierwsze mecze i niezbyt licznie obsadzone turnieje, powstawało coraz więcej ośrodków życia szachowego, klubów i towarzystw. W połowie XVIII w. pojawiły się dwie indywidualności, od których rozpoczął się nowy etap rozwoju teorii i praktyki szachowej: François Philidor i Filip Stamma. Pierwszy był autorem fundamentalnej Analizy gry w szachy, drugi – propagował szachy na terenie Francji i Anglii. W wielu krajach pojawili się nowi mistrzowie: w Anglii – Howard Staunton, w Rosji – Aleksander Pietrow, we Francji – Louis de la Bourdonnais, w Niemczech – Adolf Anderssen, a w Stanach Zjednoczonych – Paul Morphy, tocząc boje o nieoficjalny tytuł mistrza świata. Wreszcie w 1886 r. rozegrano pierwszy oficjalny mecz o tytuł mistrza świata, którego zwycięzcą został Wilhelm Steinitz. Przez następne 100 lat zasady wyłaniania najsilniejszego szachisty globu zmieniały się wielokrotnie, a kolejnymi mistrzami byli Emanuel Lasker, Jose Raul Capablanca, Aleksander Alechin, Max Euwe, Michaił Botwinnik, Wasilij Smysłow, Michaił Tal, Tigran Petrosjan, Borys Spasski, Bobby Fischer, Anatolij Karpow oraz Garri Kasparow. W latach 1993–2006 nastąpił rozłam w systemie wyłaniania mistrza świata, w okresie tym wyłaniano dwóch mistrzów, organizacji FIDE oraz PCA (później Braingames). W 2006 r. odbył się mecz unifikacyjny, a kolejnym mistrzem został Władimir Kramnik. Od 2007 r. tytuł najlepszego szachisty świata należy do Viswanathana Ananda.

Pierwszy wielki międzynarodowy turniej rozegrano w 1851 r. w Londynie, a jego zwycięzcą został Adolf Anderssen. W 1924 r. powstała Międzynarodowa Federacja Szachowa i od tego też roku rozgrywane są szachowe olimpiady. Od 1927 r. odbywają się mistrzostwa świata kobiet (pierwszą mistrzynią była Vera Menchik). W kolejnych latach pojawiły się mistrzostwa świata juniorów, studentów, w szachach korespondencyjnych, zaczęto organizować mistrzostwa kontynentów, zarówno indywidualnie, jak i drużynowo. W 1929 r. odbyły się pierwsze drużynowe, a w 1935 r. – pierwsze indywidualne mistrzostwa Polski w szachach.

Początek

2009-12-06T11:12:00.000-08:00

Pierwszy wpis na moim blogu szachowym. Stronie poświęconej w całości szachom, na której będę prowadził was przez świat szachowy.